Dziś po tych wspaniałych psach – towarzyszach mojego życia, pozostały mi coraz bardziej pożółkłe fotografie, zapisane na taśmie i płytach CD fragmenty filmów i programów telewizyjnych, kępki wyczesanego futra, i wiele pięknych wspomnień, a także dwie piosenki, które słucham w chwilach nostalgii i zadumy… (piosenka 1, piosenka 2)

W dogoterapii zaś pracuje nadal 3-cie, 4-te, 5-e i 6-e pokolenie po Cze-Ne-Ce, potomkowie TORA, B’LADY i KINGI z Indiańskiej Wioski ucząc i umilając życie niepełnosprawnym dzieciom, którymi zajmuje się Fundacja CZE-NE-KA. Zapraszam na stronę www.czeneka.org i do galerii zdjęć z mojej Hodowli gdzie można zobaczyć nasze psiaki zarówno w pracy na zajęciach dogoterapii jak i w zaprzęgu.